Hoe het dorp en zijn mensen bijdroegen aan en werden beïnvloed door de Tweede Wereldoorlog.
Omdat Steins vuurvaste stenen maakte voor de staalindustrie, hoefden de meeste mannen in Allandale niet naar het leger omdat ze een gereserveerd beroep hadden. Sommigen meldden zich vrijwillig en dienden gedurende de hele oorlog bij de verschillende krijgsmachtonderdelen.
In feite waren er in 1941 149 werknemers die dienden bij de strijdkrachten, waarvan 22 krijgsgevangenen in Duitsland.
content.wartime.relief1
content.wartime.relief2
Andere krijgsgevangenen waren John Millar, Robert Dalrymple, Thomas Kirk en Bobby Morris en een meneer McGhee. Bobby Morris zat in Stalag XX1D bij Posen, een gebied in Polen dat door de Duitsers was geannexeerd aan het begin van WOII.
De meeste, zo niet alle soldaten die gevangen werden genomen waren bij het 7e Argyll & Sutherland Highlanders die niet ontkwamen bij Duinkerken en het 7e Bataljon werd bijna geheel gedood of gevangen genomen.
Bobby Morris vertelt dat hij gevangen werd genomen door een Arsenal-supporter. Het was een Duitse officier die net voor de oorlog in Londen had gewerkt en Arsenal had gesteund. Bobby zegt dat de officier hen zeer goed behandelde.
Het Argyll Museum in Stirling Castle nam contact met mij op omdat ze Bobby's verhaal op de site hadden gelezen. Ze wilden meer weten over zijn ervaring als krijgsgevangene om het in hun magazine op te nemen.
content.wartime.honours
Er was een fabriekscomité bestaande uit management en arbeiders dat de bevoegdheid had om de verwijdering van de gereserveerde status van elke arbeider aan te bevelen die niet regelmatig op het werk verscheen.
Een uiterlijk teken van de vijandelijkheden was de verwijdering van alle ijzeren hekken van de voorkant van de huizen. Deze zouden als schroot worden weggestuurd om te helpen bij de fabricage van wapens.
Het dorp had zijn eigen compagnie van de Home Guard, genaamd de Castlecary Works Home Guard (Nr. 6 Peloton) A Compagnie, 2e Stirlingshire Bataljon onder bevel van Luitenant Willie McEwan.
Andere leden van het peloton waren Korporaal Alex Birse, Plaatsvervangend Korporaal Robert Stewart, Plaatsvervangend Korporaal Alex Miller en soldaten Tom Dalrymple, George Buchanan, Robert Lyons, James McAuley en anderen.
Ze werden vaak gezien terwijl ze oefenden voor de dag dat ze het dorp of de steenfabriek moesten verdedigen tegen de vijand. Gelukkig hoefden ze dat niet.
Er wordt een verhaal verteld, dat al dan niet waar is, over een nacht dat een Home Guard-soldaat op wacht stond aan de westkant van de steenfabriek toen hij mannen langs de spoorlijn zag kruipen. Hij riep naar hen maar kreeg geen antwoord dus opende hij het vuur. Helaas waren het spoorwegarbeiders.
De Stein Allandale Afdeling van de St. Andrews Ambulance Vereniging was zeer actief tijdens de oorlog en hield regelmatige bijeenkomsten waar leden door een lokale dokter werden onderwezen in de beginselen van eerste hulp.
De commandant was meneer Harry McGregor en andere leden waren Peter Duff, John Reid, Alex Rollo, Tom Duncan, Harry McArthur en T. Dalrymple jr.
Niemand hoorde bommen vallen op Allandale maar na de oorlog vond William Rollo een scherpe marinegranaat bij het kanaal.
Er werden geen schuilkelders gebouwd en als de sirenes afgingen trok iedereen zich terug in de geïmproviseerde schuilplaatsen onder de ijzeren bedden in de huizen.
Het tonen van lichten werd streng ontmoedigd en alle ramen van het huis hadden 's nachts verduisteringsgordijnen. Autokoplampen waren afgeschermd zodat slechts een kleine bundel op de weg scheen.
Maar voor de kinderen van het dorp ging het leven gewoon door behalve dat snoep, enz. allemaal op rantsoen was en ze allemaal hun snoepbonnen moesten bijhouden.
Er was extra speeltijd 's avonds omdat de Dubbele Britse Zomertijd was ingevoerd. Gasmaskers moesten altijd worden gedragen en er was regelmatige oefening op school in het snel opzetten ervan.
Een van de slachtoffers van de gevechten was Pipe Major Malcolm McLachlan van de Argylls uit het dorp die sneuvelde bij El Alamein. Een andere die gevangen werd genomen was Bobby Morris en er was grote vreugde toen bekend werd dat hij op weg naar huis was.
Gevangen genomen vijandelijke krijgsgevangenen werd werk aangeboden in de steenfabriek en de eerste groep waren Italianen. Ze werden vastgehouden in Kamp Castlerankine bij Denny en werden elke ochtend naar de fabriek vervoerd op de laadvloer van de fabrieksvrachtvrachtauto.
In het begin werden ze bewaakt door soldaten maar toen Italië zich overgaf tegen het einde van de oorlog, verdwenen de bewakers. De gevangenen droegen allemaal donkerbruine uniformen met grote gekleurde lapjes op hun rug.
Er leek geen vijandigheid te zijn jegens deze mannen en ze werkten zij aan zij met de andere arbeiders. Ik leerde een of twee van hen kennen omdat mijn vader voorman was in de steenfabriek.
content.wartime.victory1
content.wartime.victory2
content.wartime.victory3
content.wartime.rationing1
content.wartime.rationing2