Vrije Tijd en Recreatie

Een Geweldige Plek om Op te Groeien

De meeste mensen zouden zeggen dat Allandale een geweldige plek was om op te groeien in de jaren '40 en '50.

Er was altijd genoeg te doen hoewel er niet veel georganiseerd vermaak was. Er was overvloed aan open ruimte om voetbal te spelen en allerlei kattenkwaad uit te halen.

Het Kanaal - Vissen en Zwemmen

Het kanaal was een populair gebied om te vissen. Baars, snoek en paling waren behoorlijk overvloedig en helaas hadden we niet geleerd ze terug te zetten in het kanaal na het vangen omdat ze niet te eten waren.

Zwemmen in het kanaal was niet erg populair omdat we goed gewaarschuwd waren voor de gevaren van verdrinking maar we waadden af en toe. Er waren niet veel verdrinkingsongevallen hoewel we een vriend verloren in Tommy O'Neill.

Adam Baxter uit Woodend en een meneer Taylor uit Allandale verdronken ook nadat ze waren gaan zwemmen na het werk. Het lichaam van Adam Baxter werd pas vele dagen later gevonden toen het naar de oppervlakte dreef.

Wanneer de vissersvloten van de ene kust naar de andere door het kanaal bewogen, wachtten we bij de Underwood Sluis en vroegen om een vaart naar de volgende sluis, Sluis 18.

Buitenactiviteiten

In de herfst was het verbranden van gras een populaire rage en de jongeren kwamen thuis ruikend naar rook en, natuurlijk, je moeder wist wat je had gedaan. Maar de branden leken nooit uit de hand te lopen.

Er waren genoeg bossen in de buurt waar we gingen spelen, bomen beklimmen en hutten bouwen. We waren de hele dag weg en niemand leek zich zorgen te maken waar we waren.

Padvinders

Er was een lokale troep van de Padvinders, de 57e Stirlingshire die elke vrijdagavond om 19:00 uur bijeenkwam. Dit werd verplaatst naar 19:15 toen de serie 'Dick Barton' op de radio was van 18:45 tot 19:00.

We deden alle gebruikelijke scoutingactiviteiten en gingen naar het jaarlijkse kamp in de zomer voor twee of drie weken. De kampen waren in Montrose voor twee jaar en daarna gingen we naar Berwick-on-Tweed.

Mungo de hopman op dat moment arriveerde later omdat hij moest werken en was geschokt hoe ver we buiten de stad waren omdat hij naar het dansen wilde gaan.

Ik kwam in de problemen toen ik een brief van mijn moeder ontving waarin ze een biljet van £1 had bijgevoegd om aan Alex te geven. Helaas gaf ik het aan Alex Lyons in plaats van aan Alex Henderson.

Gidsen en Volwassen Activiteiten

De Girl Guides en Brownies hadden ook een groep in het dorp.

Voor de mannen in het dorp was er de bowlingbaan die door Steins in 1929 was gebouwd alleen voor werknemers. Geen vrouwen speelden bowls. Later werden niet-werknemers toegelaten en het werd verkocht aan de leden in 1980.

Het clubhuis van de bowlingbaan was ook de locatie voor whistdrives plus dominostenen voor degenen die niet konden whisten. Whist was een serieuze activiteit en niet voor de zwakhartige.

De Bowlingbaan

Allandale Bowlingbaan Clubhuis gebouwd door Steins in 1929

Bowlingclubleden vieren met kampioenschapstrofee

Hugh Dalrymple, Hugh Adamson, and Willie McEwan

Robert Buchanan, Richard Clelland, and Thomas Dalrymple (1938)

Bowlingclub commissieleden met hun kampioenschapstrofeeën

Kampioenschapstrofee uitreikingsceremonie

Officiële clubopeningsceremonie met leden en gasten

Ere-bord voormalige kampioenen

Ere-bord voormalige presidenten

Muzikale en Dramatische Activiteiten

Voor de oorlog was er een actief mannenkoor in het dorp maar dit werd opgeheven in 1941 toen de fondsen van het koor werden gedoneerd om uitrusting te leveren voor de nieuwe ambulance voor de St. Andrews Ambulance Vereniging.

De werkskantine was ook een locatie voor sociale activiteiten. Er waren concertgroepen op verschillende momenten, die voor volwassenen werd opgericht in 1941 en heette de "Dale Concert Party".

Die voor de kinderen werd georganiseerd door John en Agnes Hutchison die vele uren hard werk besteedden aan het repeteren met de kinderen voor een eenmalig concert.

Recreatieclub en Voetbal

Ook in de kantine werd een recreatieclub gehouden met verschillende spellen en tapijt bowlen. De recreatieclub verhuisde uiteindelijk naar geprefabriceerde gebouwen aan het einde van het voetbalveld.

Allandale had een voetbalteam dat speelde in de Stirlingshire Welfare League. Een van de hoogtepunten die ik me herinner is het team dat Grangemouth Dockers versloeg in de finale van de Stirlingshire Welfare Cup in Brockville.

Allandale Voetbalteams

Allandale Voetbalteam - Vroege teamfoto

Allandale Voetbalteam met hun kampioenschapstrofeeën

Allandale Voetbalteam - Kampioenschapswinnend seizoen

Promotieteam – Seizoen 1960–61. Achter: Scoular, Walker, Lawton, Gebbie, Dick, McCalman. Voor: Atkinson, Buchanan, Spratt, Gibson, Anders. (Foto met vriendelijke toestemming van de Bradford Telegraph & Argus.)

Drinken en Dansen

Er waren geen pubs of hotels in de directe omgeving van Allandale. De bowlingclub had geen vergunning. Als de mannen wilden drinken moesten ze de bus nemen naar Bonnybridge of Falkirk.

Later werd het postkantoor overgenomen door Bill Stewart die de manager van de Co-op was geweest en hij vroeg een vergunning voor afhaaldranken aan voor zijn winkel.

Voor de Tweede Wereldoorlog werd het Stein Bal gehouden in de openbare zaal van Bonnybridge. Een van de mevrouwen Stein, waarschijnlijk mevrouw Alan Stein, hield van het dansen van de oude setdansen zoals de Lanciers.

Radio Vermaak

Tijdens de winternachten, vooral als het koud was of regende, werd de radio net zo genoten als de televisie nu. Er waren alle favorieten, "ITMA", "Have A Go" met Wilfred Pickles, "Paul Temple".

Het nieuws werd elke avond tijdens de oorlog gevolgd door "Into Battle" dat, met zijn kenmerkende thema, een favoriet was met de details van alle oorlogsfronten.

De meeste radio's in het dorp werkten op accu's. Het was raadzaam er twee te hebben en één was aan het opladen klaar voor wanneer de andere het begaf. Allandale had geluk omdat ze hun accu's gratis konden laten opladen bij de steenfabriek.

Gala Dag

Een groot evenement in het dorp was de gala dag die elk jaar in juni plaatsvond. De kinderen gekleed in hun mooiste kleren en met hun blikken beker aan een lint om hun nek paradeerden door het dorp geleid door de doedelzakband naar het voetbalveld.

Tijdens de oorlog toen de doedelzakband niet beschikbaar was, werden koperblaasorkesten uit verschillende delen van het district gehaald. Daar kregen ze allemaal een zak met taartjes en broodjes plus een fles melk.

Als het weer slecht was, werden de taartjes, etc. uitgedeeld in de werkskantine en konden de wedstrijden een avond de volgende week worden gehouden.

Bioscoop en Vermaak

De jaren '40 en '50 waren de boomjaren voor bioscopen. Allandale had geen bioscoop maar af en toe was er een filmvertoning in de kantine.

De dichtstbijzijnde bioscoop was Harris's in Bonnybridge waar het programma drie keer per week veranderde. Ze hadden ook een matinee op zaterdag voor de kinderen toen de toegang 2d was voor de houten stoelen vooraan.

Het roken van kaneelstokjes was populair in die tijd onder de jonge mensen en we gingen naar de winkel van Robertson bij de tol van Bonnybridge om er een te selecteren die goed zou roken.

Hiervoor kreeg je een 'B' film, een tekenfilm, een serial, het nieuws en een grote film. Mensen gingen regelmatig naar de bioscoop soms zonder te weten wat er draaide tot ze er waren.

Wintersporten en Sleeën

In de winter was er altijd de aantrekking van het bevroren kanaal om te weerstaan maar er waren genoeg plekken beschikbaar om te sleeën. De minder avontuurlijken konden naar Strang's veld over de spoorlijn gaan.

De afdaling begon aan het einde van de steenfabriek dan de heuvel af over de Woodend weg, onder de spoorbrug, over de hoofdweg dan langs de zijkant van de Co-op en eindigde erachter.

Voor degenen die minder geluk hadden en geen slee hadden was er altijd de optie om een van de schoppen van de brandweerman te lenen en daarop naar beneden te glijden. Aan het einde van de avond was iedereen doorweekt.